شیوه آموزش باز و از راه دور عمدتاً با توجه به ویژگی‏های اقلیمی، اقتصادی و جمعیتی کشورها شکل‏گرفته‏است. آموزش از راه دور از دیر باز وجود داشته است. اما این نظام باویژگی‏های کنونی خود از اواسط دهه شصت میلادی در اروپا شکل گرفت و کشور انگلستان آغازگر فعالیت رسمی نظام آموزش از راه دور به شکل اولیه آن یعنی آموزش مکاتبه‏ای بود. با تکامل سریع تکنولوژی در بعد ارتباط جمعی، این نظام به شکل امروزی رایج شد.در ایران کثرت داوطلب و کمبود امکانات آموزش حضوری موجب اشاعه این نظام آموزشی شده است.دانشگاه پیام نور براساس تصمیمات جلسات ۹۴ مورخ ۲۷/۸/۶۵ و۹۷ مورخ ۲۵/۹/۶۵ شورای عالی انقلاب فرهنگی عملاً با پذیرش اولین گروه دانشجو در مهرماه ۱۳۶۷ تأسیس شد.این دانشگاه پس از تأسیس، با پذیرش اولین گروه دانشجویی خود در ۵ رشته تحصیلی ودر ۲۸ مرکز باقیمانده از دانشگاه ابوریحان بیرونی ودانشگاه آزاد ایران از مهرماه سال تحصیلی ۶۸-۱۳۶۷ فعالیت آموزشی خود را‌ آغاز کرد.گستردگی دانشگاه در اقصی نقاط کشور موجب شده از نظر سرمایه‏گذاری مالی، کمک دانشگاه برای راه اندازی واحدهای جدید امکانپذیر نباشد . برهمین اساس در تاریخ ۱۹/۵/۷۳ طبق دستور وزیر محترم فرهنگ وآموزش عالی وقت وبازگشت به استعلام از شورای گسترش آموزش عالی مورخ ۱۸/۴/۷۳ واحدهای دانشگاه پیام نور زیر نظر مرکز آموزشی، منبوط بر این که بار مالی برای دولت نداشته باشد موافقت نمود . لذا توسعه دانشگاه وتأسیس شعب جدید از محل کمک های مردمی و محلی وامکانات مهیا شده از سوی هیأت مؤسس انجام می شود. در حال حاضر دانشگاه در سراسر کشور دارای ۴۸۰ مرکز و واحد دانشگاهی است که در قالب ۳۰ استان و مرکز برون مرزی ساماندهی شده‏اند .